• ชีวิต.....ใครกำหนด ตอนที่สอง •


 

บอกตรงๆ ตอนที่คุยกับภรรยาของโรเจอร์น่ะ ตัวเราตกใจมาก ไม่เคยมีคนในครอบครัวโดยตรงเสียชีวิต

ไม่เคยต้องบอกข่าวร้ายกับใคร พอมาถึงจุดที่ตัวเองต้องทำหน้าที่นี้ กลายเปแนว่ากังวล

กังวลว่าจะบอกข่าวเธอยังไง เธอจะรู้สึกเช่นไร

พอเจอเธอร้องให้เหมือนหัวใจสลายบอกตรงๆว่า ใจสลายตามเสียนั้นไปด้วย

มันเป็นเสียร้องไห้ที่เราไม่อยากจะได้ยินเป็นที่สุด

 

หลังจากที่ทุกอย่างเริ่มคลายตัว บุคคลเดียวที่มาที่โรงพยาบาลคือ ลูกชาย

ทอดด์คือ ชื่อของลูกชาย ทอดด์ เข้ามาบอกตรงๆว่าไม่ได้ตั้งตัว

ทอดด์ให้แม่ระบุทุกอย่าที่ผ่านมาตั้งแต่พ่อเค้าเข้าโรงพยาบาล

ระบุว่าอะไรทำเมื่อไร พ่อได้รับยาอะไรบ้าง ทำไมโน่น ทำไมนี่

ซึ่งแม่ก็พยายามอธิบายเจาะจงลงไปถึงนาทีที่ทุกอย่างเกิดขึ้น

พอตอบให้เข้า ก็ให้ระบุ diagnosis ว่าพ่อเค้าเสียชีวิตเพราะอะไร

อ้าวววววว ให้แม่เจาะจงไปก็ไม่ได้ เพราะแม่ไม่ใช่หมอ

พอแม่ให้เค้าไปคุยกับหมอ หมอก็ตะโกนใส่แม่อีกว่า แล้วเค้ารู้ได้ไงว่าหมออยู่นี่

อ้าว สรุปเวร ซวยทั้งขึ้นทั้งล่อง กลายเป็นว่า คนตายนอนอยู่ในห้องฃ

แต่ข้างนอกมายืนหาว่าทำไมคนตายถึงตาย แทนที่จะเสียใจ หรือเตรียมการในการจัดการศพ

นาทีนึงจะเอาโน่น อีกนาทีจะเอานี่ นาทีนึงโอเคเอาอย่างนี้ อีกนาทีนึงขอเปลี่ยนใจ

ไม่เคยปวดหัวเท่านี้มาก่อนเลยในชีวิต หัวแม่เต้นตึ๊บๆๆๆๆๆๆ

แต่สรุปก็เข้าใจความรู้สึกของทอดด์ไปถึงจุดจุดหนึ่ง

ทอดด์ เล่าให้ฟังว่า พ่อเค้ามาผ่าสะโพกซ้าย แล้วหมอผ่าผิดเป็นผ่าสะโพกขวา

ประกด พ่อเค้าต้องกลับมาผ่าสะโพกซ้ายอีกรอบ

ส่วนสะโพกขวาที่ผ่าผิดไปมีปัญหา ทั้งที่มันไม่สมควรที่จะโดนผ่าเลยด้วยซ้ำ

สุดท้ายพ่อเค้าต้องกลับมาผ่าสะโพกขวาอีกรอบเพื่อซ่อม

กลายเปนว่าต้องผ่าสองรอบทั้งที่ไม่ต้องการการผ่าเลยตอนแรก

ฟังแล้วก็เข้าใจ แต่ที่ทอดด์ treat our treatment team

นั้นแม่เองไม่เห็นด้วย ออกแนว rude เลยด้วยซ้ำ

แถมมีจะอัดเทปข้อความที่เค้าจะคุยกับแม่ อันนี้แม่รับไม่ได้ แม่ปฏิเสษเค้าไปเลย

 

สุดท้ายเรื่องจบที่แปดโมงเช้าหมอที่ไอซียูสั่ง autopsy ให้เป็นการพิสูจน์ศพ

เพื่อไชข้อข้องใจของทอดด์และครอบครัว

 

เรื่องนี้ทำให้แม่คิด ถ้ามีเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพ บางทีรอ หรือ ปล่อยให้มันผ่านไป

ทำให้เกิดความแตกต่างในผลลัพท์ เพราะฉะนั้นถ้ามีคำถามเกิดขึ้นกับตัวเองอย่าชักช้าเหมือนโรเจอร์ที่ผลลัพท์ที่ออกมาคือต้องเสียชีวิต ทั้งที่ทุกๆอย่าง อาจจะไม่จบลงอย่างเลวร้ายอย่างนี้ก็ได้

 

ชีวิตใคร ชีวิตมัน ชีวิตเธอกำหนดเอง

ส่วนชีวิตเรา คนนี้กำหนด

ชีวิต ใครกำหนด ตอนที่สอง

 

รักลูก

แม่จ๋า

     Share

<< ชีวิต.....ใครกำหนดEnough already + my heart dropped >>

 



 
Posted on Thu 10 Feb 2011 0:23
 
 









Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


 

ขออนุญาตเม้นท์นะคะ จากที่อ่านอย่างเงียบ ๆ มาเป็นเวลานาน เพราะน้องลิซซี่น่ารักเหลือเกิน แต่วันนี้ขอเข้ามาให้กำลังใจคุณแม่นะคะ ขอให้ความรู้สึกที่หดหู่หายไปโดยเร็วนะคะ สู้สู้ค่ะ
fantatu   
Thu 10 Feb 2011 0:33 [1]




THEME DESIGN BY MUUTAH